Verhuizing!

•7 april 2014 • Geef een reactie

Mijn blog gaat naar een nieuw adres verhuizen. Deze pagina blijft nog even open, maar zal ik binnenkort verwijderen. Tijd om door te gaan.

Je kunt hier mijn nieuwe blog vinden.

Dag 2013 :)

•30 december 2013 • Geef een reactie

Op de dag voor oud & nieuw kijk ik terug op mijn afgelopen jaar om te evalu(l)eren en met een frisse en waarheidsgetrouwe blik het nieuwe jaar in te gaan. Er is veel gebeurd dit jaar, en tegelijk weer helemaal niet. Weinig concerten en festivals, weinig het sociale leven in gestapt, maar toch voelt het niet als verloren. Beter nog, 2013 is een heel goed jaar geweest.

De mindere momenten hadden bijna allemaal iets te maken met familiezaken zoals de teruggekeerde kanker van mijn vader en mijn eigen medische traject. Gelukkig gaat dat sinds een paar maanden ook in beide gevallen goed. Jammer genoeg heeft het me toch flink aangegrepen en heeft het me een paar weken toch wel behoorlijk bezig gehouden. In die tijd heb ik best wel een paar muurtjes om me heen gebouwd, maar gelukkig bleken die van wat losse strobalen te zijn en niet van beton. Optimisme zit in het beestje denk ik zo. Ook heeft mijn tweede schooljaar op school flink wat roet in het eten gegooid. Iets met niet zulke goede mentoren en macho-gedrag. Een timide jongen als mij is dan niet in staat om tegen iedereen op te boksen. Balen, want ik heb met praktijk niks gemaakt waar ik oprecht tevreden over ben.

Gelukkig begon mijn derde jaar ook met een nieuwe klas, nieuwe mentor en een nieuwe stage. Ik ben op mijn pootjes terecht gekomen en doe nu iets waar ik oprecht gelukkig van wordt. Tuurlijk is het onzeker, het blijft een creatief en handvaardig vak, maar het is tegelijk vooral leuk. Samenvallend met dit schooljaar was de start van mijn medische behandeling. Het heeft ruim twee jaar mogen duren, maar ik ben nu aan het groeien en veranderen naar de persoon die ik altijd al heb willen zijn. Dat geeft rust en een positief toekomstbeeld. September was een moment van ommekeer. Het voelt alsof ik mijn eerste stappen op een vers ingeslagen pad heb genomen. Iets binnenin me schreeuwt dat dit potentieel heeft en ik verder op reis moet gaan.

Nu maak ik de balans op. De negatieven krijgen een plaatsje in mijn schijfblok, de positieven krijgen een ere-notitie hier.
+ Castlefest, nu met een vers gezinnetje erbij. Heel anders, maar vooral dierbaar
+ Weer een jaar overleefd met Nate :3
+ Kerst op Vlieland -> Zonder familie, voor herhaling vatbaar!
+ Begonnen met een geweldig werkstuk op school
+ In de leer bij een gitaarbouwer
+ Vernieuwde en verbeterde vriendschappen
+ Regelmatig gesport, minstens 1x per week
+ Start behandeling, aw yeah
+ Niet heel veel gemaakt, maar wel meer dan vorige jaren en dat smaakt naar meer
+ Het eerste jaar op onze nieuwe stek zit erop
+ Oppashond Soezy :3
+ Veel gelezen
+ Het ceremoniele vuur bij de zweethutten aan mogen steken. Bijzonder!
+ Rijksmuseum bezocht
+ Game of Thrones Exhibition prijskaartjes gewonnen voor de gesloten opening
+ Mooie nieuwe moestuin gebouwd
+ Onderweg een stukje zelfdiscipline opgepikt

 

Bruggen Bouwen

•18 november 2013 • Geef een reactie

De eerste schoolperiode van het derde jaar zit er alweer op. Een nieuwe klas met onbekende gezichten, nieuwe docenten, kortom; even een ommezwaai maken. Gelukkig is een goede vriend meegegaan naar deze klas en kom je alle andere gezichten vaak zat tegen. We zijn zelfs zo wanhopig geweest om een groepssms aan te maken om af te spreken wanneer de oude klas gezamelijk gaat roken en koffie drinken :)

Het is allemaal heel erg meegevallen en dat laat zich merken! Ik heb plotseling mijn echte drive gevonden in de houtbewerking. Geen grote slimme machines voor mij, maar schaven, gutsen en beitelwerk! Het werkstuk wat ik tijdens de eerste en derde periode aan het bouwen ben is een Dante stoel uit de Renaissance en ik ben laaiend enthousiast om er weer verder aan te mogen werken!
De periode hebben we afgesloten met een bezoek aan het sinds kort heropende Rijksmuseum. Mijn mentor en Stijlleer docente zijn twee wandelende encyclopedien, dus buiten mijn eigen interesse om heb ik er ook nog een hoop van opgestoken.
Helaas besloot mijn telefoon dat ik genoeg foto’s had gemaakt, maar hieronder een paar stukken die mij in het bijzonder aanspraken.

20131029_09125420131029_103825

20131029_103335

Nu ben ik begonnen met mijn derde week stage en dat bevalt goed. Ik heb al eerder het geluk gehad om bij iemand te mogen stagelopen met een bevlogenheid die ontiegelijk aanstekelijk werkte, nu is dat niet anders. Alhoewel gelukkig… Ik heb er moeite voor gedaan en ruim van te voren contact opgenomen. Toen ik hoorde dat ik de plek kreeg: Blijdschap!
Ik heb een plekje weten te bemachtiger bij een gitaarbouwer niet zo heel ver van mijn huis vandaan. Mijn begeleider is ontzettend geduldig, zeker als je bedenkt dat ik ;echt een complete leek ben wat betreft instrumentenbouw betreft. Daarnaast is een fout maken niet erg. Er is altijd wel een manier om dit te repareren. Ik heb al pagina’s vol geschreven met onwijs handige informatie en vrees dat ik het gitaarbouwvirus flink te pakken heb gekregen (al blijft het best een beetje spannend om aan te gitaar van €5000,- te werken).

20131111_162923


20131104_14522820131112_163704

Moving from a Spark to a Flame

•26 oktober 2013 • Geef een reactie

Tussen alle discussies over Zwarte piet en Sinterklaar in heb ik me niet zo bezig gehouden met het gewone dagelijkse leven. Alle nieuwsberichten over Pietitie uitgezet op Facebook en met een voldaan gevoel de herfstvakantie ingegaan.

Voor mij was de laatste maand er één van veranderingen en zelfacceptatie. In 30 dagen is er veel veranderd aan mij, dat had ik niet verwacht. Het belangrijkste is dat ik dieper tot mezelf ben gekomen. Mijn gevoel van wie ik ben en eigenwaarde staat meer op dezelfde lijn. En dat maakt me vrolijk, productief en optimistisch.

Het belangrijkste draaipunt was het halfjaarlijkse bezoek aan de zweethutten. Dit is een plek waar iedereen welkom is, wie of hoe je ook bent. Even staan sociale status, dagelijkse stress en prestatiegerichtheid aan de kant. Dé plek om tot rust te komen.
In ieder geval waren we daar de afgelopen twee weekenden ook, en we werden op (een uiterst natte) zondag door de leidende kracht van de stichting afzijdig geroepen. Hij sprak bemoedigende woorden over het pad waarop ik en Nathan terecht zijn gekomen, en dat dit iets is wat gevierd wordt. Uiteindelijk heb je voor het eerst in je leven stappen gezet op het pad van het leven en richting gegeven aan de toekomst. Zo heb ik er zelf nog nooit bij stil gestaan. Stom is dat. Iemand zegt iets wat je altijd zelf had kunnen bedenken, maar gek genoeg komt het nu pas binnen.

Ik heb er nooit bij stilgestaan dat mijn leven nu pas een duidelijke richting heeft gekregen. Dat merk ik niet alleen in de manier waarop ik momenteel naar het leven kijk, maar met name door mijn verbeterde humeur en zekere vrede met de positie en onzekerheid die ik inneem en heb.

We zijn in ieder geval met een heel goed gevoel naar huis gegaan die avond. We genieten nog even na.

What-sap!

•22 september 2013 • Geef een reactie

Een horde wespen, gistende geuren en een dagje vrij met mooi weer. Dat betekent maar één ding: de druivelaar heeft rijpe trossen! Trek de pannen uit de kast, zet de weckpotten klaar!

We besloten om de hele handel er in één keer af te halen, want van die wespen werden we maar kriegel. De uiteindelijke oogst bedroeg ruim 7 kilo! Daarvan hebben we ruim 6 kilo gebruikt om sap van te maken. Uiteindelijk was dat niet eens zo heel moeilijk.

Spitten maar!

Spitten maar!

 

 

Eerst haal je alle steeltjes uit de druiven. Daarna was je ze.
Nog niet alle trossen waren helemaal rijp, maar omdat we toch niet van die gigantische zoetekauwen zijn, hebben we ze niet uitgezocht. Dat was misschien ook wel een beetje teveel van het goede ;)

Ook was je ze natuurlijk even.

 

 

 

Bubble bubble, toil and trouble!

Bubble bubble, toil and trouble!

 

Daarna, burn! Gooi alle druiven in een pan, zet er een klein laagje water in en vervolgens, wanneer alles een beetje begint te borrelen…. sla de druiven tot pulp, Warrior Style! Vervolgens laat je de hele handen nog even zachtjes doorkoken totdat de druiven alleen nog maar hulsjes zijn.
Pak een zeef en een oude theedoek die wel een verfbeurtje kan gebruiken en zeef het sap en de pulp. Laat het een poosje staan.
Hierna warm je het sap weer op, wat inmiddelen bijna frambozenroze is geworden en meng er eventueel suiker of siroop doorheen. Bij hebben er een pak appelsap doorheen gegooid. Want appelsap is voor helden.

 

 

En wecken maar!

En wecken maar!

 

En dan krijg je dit -> Heerlijk, niet zo heel helder, druivensap. Of beter gezegd, druivenaanmaaklimonade. Een beetje zuur en stiekem doet het me denken aan vliesbloesemsap. Helemaal niks mis mee dus.

Om het wat langer houdbaar te houden hebben we speciaal een hele lading weckpotten bij de Ikea gehaald (en uiteraard de halve winkel leeggekocht, zoals het hoort ;) ), zodat de hele productie vacuum kan worden getrokken. Potten gesteriliseerd en vervrijgemaakt, sap tot op de laatste seconde laten doorbubbelen en overgieten maar.
Door ze op de kop te zetten wordt de lucht eruit geperst. Ik was skeptisch… maar het tegendeel is bewezen.

 

 

 

Klaar!

Klaar!

 

 

En dit is de totale opbrengst: 7 liter (waarvan 1,5 aan appelsap) aan druivensap! Her en der hebben we al wat potten weggegeven, want samen krijgen we dit in een jaar nog niet op.

 

Heerlijk, er gaat niks boven kooksels uit eigen tuin :)

Nieuw speeltje

•24 augustus 2013 • Geef een reactie

Mijn creatieve muse was al bijna een jaar nergens te vinden en zette ik een keer het potlood op papier, dan kon ik er niet van genieten. Je kent het wel, zo’n neerwaarste spiraal. En dat terwijl ik gek ben op tekenen en schilderen! Online zag ik de mooiste creaties voorbij komen en verlekkerd zat ik dan uren te staren naar de prachtige art gemaakt met photoshop. Dát wilde ik ook!

Door een financiele meevaller kon ik een maand geleden een stapje in de goede richting zetten: Ik kocht een teken tablet!

Dit is ‘m! De Wacom Bamboo Pen & Touch

Het duurde niet lang of ik sloeg ten-lange-leste weer aan het tekenen. Wel frusterend, want die pen is wel even wennen! Gelukkig waren de resultaten motiverend en schreef ik me in voor een Summer Exchange (alla Bbc Sherlock). Voor het eerst. Want wie niet waagt… Nog nooit heb ik zo lang en lekker gewerkt aan één werkstuk, en over het resultaat ben ik zeker niet ontevreden :D Nu maar hopen dat mijn slachtoffer net zo gelukkig met m’n werk is! Het is een crossover (ookwel Alternate Universe/AU) naar Lord of the Rings en The Hobbit, want daar is ze helemaal gek op.

Mystrade-Exchange

En nu wil ik niet meer stoppen ;)

Opgeruimd staat netjes

•11 augustus 2013 • Geef een reactie

Hé, wat is dat nou? Een lege blog?

De laatste twee jaar zijn razendsnel voorbij gegaan, vol goede voornemens om meer te schrijven en meer te ondernemen. Ik denk dat ik er uiteindelijk niet genoeg voor open heb gestaan en het maar heb laten gebeuren. Het laatste jaar ben ik verdwaald geweest. Ik ben nogsteeds opzoek naar mijn ware ik en probeer uit te vogelen wat mij nou maakt wie ik ben en hoe ik mezelf wil zien. Maar ook hoe anderen mij zien. Volgens mij heb ik een enorme muur om me heen gezet  waar weinig mensen overheen kunnen turen. De eerste maanden stonden in het teken van frustratie en en het afsluiten voor de buitenwereld. Daarna kwam ik in een fase van langzaam opkrabbelen en terugvechten, maar enige balans was nergens te vinden. Studie werd een enorme last en ik heb lang in twijfel gezeten of ik hier wel mee door wilde gaan. Het was niet zozeer het werk wat me tegenstond, want houtbewerking is nogsteeds iets wat ik fantastisch vind, maar ik had erg veel moeite om m’n draai te vinden tussen mijn klasgenoten. Om het samen te vatten: Ik was alles behalve een gelukkig en gebalanceerd mens.

En toen begon de zomervakantie, waar ik rijkhalzend naar uit heb gekeken. Ondanks een grote tegenslag op medisch gebied voor mezelf, en mijn vader waarbij helaas uitzaaiingeng werden gevonden, kwam ik eindelijk weer tot rust. Ik stopte met vechten tegen mezelf en dat werkte! Na een heerlijke vakantie in de Lage Vuursche, een weekendje in Limburg en een meer dan fantastische week op Castlefest voel ik me fris, helder en klaar voor een nieuwe start.

Ik ben als een idioot in HBO opleidingen gedoken. Er was altijd al een idee om richting geschiedenis te gaan, maar nu heb ik de beslissing toch wel gemaakt: HBO Archeoloie op het Saxion in Deventer. Helaas wel een particuliere school, maar er is mogelijkheid tot leningen en OV-kaart. De MBO wereld ligt me gewoon niet meer. Ik denk dat ik er ondertussen wel uit ben gegroeid.  Ik maak deze twee jaar nog af, maar daarna ben ik klaar voor een nieuw en meer uitdagender avontuur.http://www.beyondbonnersferry.com/shop/product_info.php?products_id=576&osCsid=9566b3410be835102f31f75c3a063cb9
Ook ga ik komend jaar starten aan een intensieve persoonlijke reis. Waar ik aanvankelijk erg hyperactief en gestressed over was, maar nu eindelijk rust in heb gevonden: Het komt zoals het komt.
Op Castefest heb ik voor het eerst in 2 jaar weer een offer in de Greenman gedaan. Voor mijn vader, mijn relaties en voor mezelf. Een belofte om de eeuwige voorzichtig- en terughoudendheid aan de kant te zetten, de muur stukje bij beetje af te breken en om langzaam mezelf te ondekken.
En plotseling stond ik daar bij Rastaban, alle onzekerheid uit het raam gegooid, keihard in mijn eentje ‘OLÉ!’ schreeuwend omdat het té stil bleef op een moment waarop uitbundigheid zo normaal was. Natuurlijk voelde dat raar, maar het voelde tegelijkertijd zo bevrijdend!

Daar wil ik meer van, maar ik moet er wel mijn best voor doen. Dat betekend keuzes maken, maar dingen niet overdenken. Zelfreflectie, maar mezelf geen faalangst aanpraten. Een rode draad volgen, maar ook daarbuiten durven treden.

Kortom: Ik heb een hoop oud zeer en schaamtegevoelens opgeruimd uit mijn leven. Het voelt wat onwennig, maar tegelijkertijd in deze nieuw verkregen vrijheid heerlijk. Op deze blog zal een reorganisatie komen, en waar ik het hiervoor wilde gebruiken om leuke uitjes en gebeurtenissen te verzamelen, wil ik nu voornamelijk ook mijn dagelijkse leven vastleggen. Kleine dingen maken me toch het gelukkigste, dus verwacht ook iets meer schoolopdrachten, pagany stuff en creatieve uitspattingen.

Don’t worry, be hippy!

 
Volg

Ontvang elk nieuw bericht direct in je inbox.